Pod koniec 1082 Albert postanowił udać się osobiście do Cluny w celu złożenia ślubów zakonnych i odbyć roczny nowicjat. Pozostał tam jednak 7 lat, pozostając pod kierownictwem duchowym Hugona z Cluny. W tym czasie klasztor w Pontida powierzony został opatowi Guido, późniejszemu świętemu. Po powrocie do ojczyzny Albert znów stanął na czele klasztoru i pracował nad rozwojem założonych opactw, powiększając je i sprawiając, że stały się ważne z ekonomicznego i politycznego punktu widzenia. Udało mu się także zmobilizować do tego zadania wielu znacznych obywateli Bergamo. Jeszcze jednym jego dziełem było powołanie do życia klasztoru benedyktynek niedaleko Cantù.
W 1095 miało miejsce jego spotkanie z papieżem Urbanem II. Kilka miesięcy później, 2 września, zmarł w swoim opactwie. Jego zwłoki były tam przechowywane do 1373, kiedy to z powodu pożaru, przeniesiono je do Bazyliki Santa Maria Maggiore w Bergamo. Do opactwa powróciły w 1911, po odbudowie zespołu klasztornego
W ikonografii przedstawiany jest w habicie benedyktyńskim.