Moniuszko (kantata „Sonety krymskie” do słów Adama Mickiewicza).
W okresie symbolizmu w kompozycjach Claude’a Debussy’ego i Maurice’a Ravela tekst pieśni, często deklamowany, stał się istotniejszym od muzyki. Arnold Schönberg i Anton Webern wprowadzili do techniki kompozytorskiej dodekafonię, której serialny wariant wykorzystywał w pieśniach Pierre Boulez. W jego kantacie „” śpiew przybiera formę flautanda – techniki artykulacyjnej z instrumentów smyczkowych. Podobną do webernowskiej technikę sonorystyczną stosował później Henryk Mikołaj Górecki („Monologi”).
thumb|Krzysztof Penderecki, soliści oraz orkiestra moskiewskiego Teatru „Nowa Opera” podczas wykonania oratorium Pasja według św. Łukasza – pieśni wykorzystującej niekonwencjonalne środki ekspresji wokalnej W XX wieku równolegle rozwijały się trendy nowatorskie oraz historyzujące. Wprowadzano nowe środki ekspresji, m.in. piski, syczenie, krzyki, tremola przypominające frullato z instrumentów dętych i techniki sonorystyczne, rozwijano techniki synkretyczne oraz rozszerzano instrumentarium: śpiewakom