Charles Barton) wyprodukowanego przez wytwórnię Walt Disney Pictures w 1959, inspirowanym opowiadaniem Felixa Saltena The Hound of Florence, gdzie jeden z jego bohaterów za sprawą magicznego pierścienia przemienia się w owczarka staroangielskiego.
„Hate to Feel” stanowi obok utworów „Junkhead”, „Dirt”, „God Smack” i „Angry Chair” tzw. koncepcyjną część albumu, gdzie motywem przewodnim jest problem uzależnienia narkotykowego. W wywiadzie dla brytyjskiego miesięcznika „Metal Hammer” z 1993, Jerry Cantrell przyznał: „Utwory takie jak «Hate to Feel» czy «Angry Chair» w pełni ilustrują wybór, jaki później pozostaje człowiekowi – żyć albo umrzeć”.
Brzmienie utworu charakteryzuje się stonowanymi, nieco psychodelicznymi zwrotkami i bardziej dynamicznymi refrenami, z uwagi na agresywne riffy wysunięte na pierwszy plan. „Hate to Feel” posiada solo autorstwa Cantrella, wykonane przy użyciu efektu wah-wah. Partie wokalne, podobnie jak brzmienie, charakteryzują się częstymi zmianami intensywności.