Opublikowana została pod tytułem Zatorfienie dolinne Łani.
Około 1933 roku poślubiła Jana Zimosza, oficera rezerwy z Polesia. Związek po niedługim czasie zakończył się rozwodem.
Przebieg pracy zawodowej W czasie studiów udzielała korepetycji. W roku szkolnym 1927/1928 pracowała jako nauczycielka w Gimnazjum Filologicznym Żeńskim im. Marii Konopnickiej w Radomiu. W latach 1928–1930 podjęła pracę w Instytucie Botanicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego jako wolontariuszka. Opracowała wtedy m.in. roślinność Polesia. Jej badania finansowane były przez Komisję Fizjograficzną Polskiej Akademii Umiejętności, w tym badania florystyczne w powiecie drohiczyńskim i pińskim (azalia pontyjska, orzech wodny), jak również w okolicy Równego, na Polesiu i Wołyniu.
Od 1930 r. należała do Polskiego Towarzystwa Botanicznego, a od 3 czerwca 1935 r. była współpracowniczką Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności.