Według danych z początku lat 20. XX wieku diecezja wołyńska była czwartą co do wielkości diecezją prawosławną w Polsce. Dzieliła się wówczas na 55 dekanatów, w ramach których pracę duszpasterską prowadziło 426 parafii. Istniało również 137 cerkwi filialnych; wszystkie świątynie obsługiwało 569 duchownych. PAKP oceniał liczbę wiernych na 1.192.390 osób. Granice diecezji pokrywały się z zasięgiem województwa wołyńskiego. Obejmowała 30 274 kilometry kwadratowe. Na terytorium diecezji działały ponadto monastery: monaster Zaśnięcia Matki Bożej w Zimnem monaster św. Mikołaja w Obyczu monaster Trójcy Świętej w Korcu monaster św. Jana Miłościwego w Zahajcach Małych monaster Objawienia Pańskiego w Krzemieńcu monaster Podwyższenia Krzyża Pańskiego w Dubnie monaster Trójcy Świętej w Dermaniu. Ukraiński charakter diecezji 200px|right|thumb|Aleksy (Gromadzki) Diecezja wołyńska od początku swojego istnienia w granicach Polski gromadziła w większości prawosławnych Ukraińców. W związku z tym była głównym ośrodkiem ruchu na rzecz ukrainizacji Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.