Mogą one przybierać formę koncentryczną, jaką obserwuje się przy analizie danych sejsmicznych.
Ostatecznie wątpliwości mogą rozwiać tylko wiercenia. Kosmiczna kolizja wytwarza ciśnienia i temperatury zwykle niewystępujące na powierzchni ziemi. W środku krateru skały ulegają charakterystycznym przemianom. Jeżeli geolodzy uzyskają próbki z wnętrza formacji będą mogli stwierdzić jak powstała.
Uderzenie Na podstawie rozmiaru krateru można oszacować wielkość bolidu, który zderzył się z Ziemią. Większość ciał niebieskich spadających na Ziemię porusza się z prędkościami w zakresie 20–50 km/s. Można obliczyć, że Krater Silverpit mogła utworzyć kolizja ze skalistą asteroidą o średnicy 120 m oraz masie 2 mln ton.
Dla porównania Krater Chicxulub powstał po upadku ciała o średnicy ok. 9,6 km, a meteoryt tunguski z roku 1908 miał ok. 50 m i masę około 400 tys. ton. Upadek na dno morza ciała niebieskiego o średnicy 120 m powinien wywołać gigantyczną falę tsunami. Trwają poszukiwania śladów jej przejścia przez okoliczne wybrzeża, ale jak dotąd nie odnaleziono żadnych dowodów jej wystąpienia.