Cangjang Gjaco używał go później często, podpisując nim niektóre utwory.

Kilkadziesiąt dni później VI Dalajlama, wraz z ogromnym orszakiem, rozpoczął podróż do Lhasy. Podróż odbywała się bardzo powoli, głównie ze względu na ogromne tłumy, które witały dalajlamę lub pragnęły uzyskać jego błogosławieństwo. W miejscowości Njetang, gdzie urządzono trwający około miesiąca postój, nastąpiło spotkanie młodego tulku z desim. Ten złożył szczegółowe sprawozdanie z wydarzeń, które miały miejsce od śmierci Wielkiego Piątego, aż po odnalezienie Cangjanga Gjaco.

Intronizacja Cangjanga Gjaco miała miejsce w Potali w czasie Festiwalu Lampek Maślanych w październiku 1697. Obecni byli na niej V Panczenlama Lobsang Jesze, członkowie rządu, opaci najważniejszych klasztorów, przedstawiciele cesarza mandżurskiego, władców Sikkimu, Ladakhu i Zanskaru oraz książąt mongolskich i tysiące mnichów. Przez pierwsze dwa lata od wprowadzenia na tron zajmował się Dalajlama poszerzaniem już zdobytej wiedzy z zakresu filozofii i praktyki buddyjskiej. Jego głównym nauczycielem był Lobsang Jesze. Przyjął święcenia nowicjatu, zwlekał jednak z przyjęciem kolejnego stopnia ślubowań. Gdy Sangje Gjaco wspomniał mu o konieczności przyjęcia pełnych święceń, odpowiedział, że nie podjął jeszcze w tej kwestii ostatecznej decyzji.