Wyznaczono również miejsce na budowę kościoła, oraz plac kościelny. W wyniku lokacji nastąpił gwałtowny napływ osadników, którzy otrzymywali wolność osobistą.
Prawa nadane lokacją zostały potwierdzone przez nowego księcia mazowieckiego w 1439 roku.
Wiek XV Druga połowa XV wieku to przede wszystkim ograniczenie władzy wójta raciąskiego na rzecz rady miejskiej i przejście miasta na własność króla polskiego. W 1495 Jan Olbracht wcielił ziemię płocką do Korony i w ten sposób Raciąż stał się własnością królów. Ci rozdawali dobra koronne aby zdobyć popularność i tym sposobem Raciąż znalazł się w dzierżawie kanclerza Kościoła Płockiego Mikołaja Kossobudzkiego.
XVI-XVIII Wiek Raciąż własnością biskupów płockich 1512 rok to kolejna ważna data w dziejach Raciąża. W roku tym biskup płocki, Erazm Ciołek, zamienił swoje dobra w województwie królewskim na Raciąż, należący do tej pory do króla. Zamiana nie została dokonana od razu, ale w roku 1519 właścicielem Raciąż był już biskup płocki. Od tej pory miasto było własnością każdego następnego biskupa płockiego. Mniej więcej w tamtym czasie utworzono również województwo płockie oraz powiat raciąski, jeden z najliczniejszych w województwie.