Królowa tanga Po aferze plagiatowej Lehár oświadczył Brammerowi i Grünwaldowi, że nie napisze do ich tekstów ani jednej nuty. Na początku 1921 roku libreciści zaproponowali mu jednak nie tyle pisanie czegokolwiek, co przejrzenie nowej wersji Idealnej żony. Napisali do niej nowe dialogi, pozmieniali parę sytuacji, całości nadali modny tytuł Królowa tanga (Die Tangokönigen) i oczekiwali od kompozytora jedynie zgody na wystawienie tej adaptacji. Lehár, który bardzo lubił dawać nowe szanse starym utworom, zgodził się na premierę utworu w Apollo Theater. Dyrektor Theater an der Wien przejął w tym czasie scenę Apollo Theater i mógł elastycznie planować repertuar obydwu scen. Ponieważ na scenę Teatru nad Wieną Lehár pisał w tym czasie nową operetkę, dyrektor nie chciał jej blokować, spodziewając się większego sukcesu po premierze. Tymczasem Apollo, jeszcze od swych rewiowych czasów, słynął z bogatej, z dużym rozmachem przygotowywanej scenografii, co przy farsowej, rozgrywającej się w eleganckich salonach Królowej tanga miało pewne znaczenie. Premiera odbyła się 9 września 1921 roku i spotkała się z dużym zainteresowaniem publiczności. Zgodnie z przewidywaniami zachwycano się głównie toaletami obu występujących śpiewaczek - Idy Russkiej i Olgi Bartos-Trau, oraz pięknym wystrojem wnętrz.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Operetki Franza Lehára