jeńców rosyjskich, a do Polski powróciło ponad 26 tys. jeńców polskich. Pieszkowa została za to nagrodzona później przez Polski Czerwony Krzyż. Od wiosny 1922 r. kierowała Politycznym Czerwonym Krzyżem, którego działalność w sierpniu tego roku została przerwana przez CzeKa. Jesienią 1922 r. J. P. Pieszkowej udało się uzyskać zgodę na kontynuowanie pomocy więźniom. Utworzyła nową organizację pod nazwą „J. P. Pieszkowa. Pomoc Więźniom Politycznym i Zesłańcom” (POMPOLIT), która działała do wiosny 1937 r. Formalnie organizacja została zlikwidowana w lipcu 1938 r. Pieszkowa zajęła się upamiętnianiem M. Gorkiego i jego twórczości.

Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r. została ewakuowana do Taszkentu. Podczas wojny z Niemcami ponownie zorganizowała organizację pomagającą dzieciom poszkodowanym przez działania wojenne. Po ich zakończeniu, wiosną 1945 r., powróciła do pomocy osobom uwięzionym i zesłańcom. W czasach stalinizmu kierowany przez nią moskiewski komitet Politycznego Czerwonego Krzyża był jedyną organizacją niosącą pomoc więźniom politycznym w ZSRR. Zajmowała się ona dostarczaniem paczek z żywnością i odzieżą, listów od rodzin oraz staraniem o polepszenie warunków uwięzienia, a także składaniem wniosków z prośbami o amnestię. Tysiące zesłańców różnych narodowości zawdzięczało jej życie.