W 1898 zaangażowany został na pięć lat przez Operę Berlińską, gdzie rzadko występował i powierzano mu tylko niewielkie role, ubiegał się więc o zwolnienie z kontraktu. Udało mu się jednak uzyskać jedynie dwuletnie urlopowanie, dzięki czemu w latach 1899–1901 mógł podjąć pracę w Operze Wrocławskiej, umożliwiającą mu szybszy rozwój wokalno-artystyczny (we Wrocławiu role wagnerowskie: Zygfryd, Tannhäuser, Walter von Stolzing w Śpiewakach norymberskichWedług Österreichisches Biographisches Lexikon.). 18 maja 1900 zadebiutował w Royal Opera House jako tytułowy Lohengrin (występując tam wtedy także jako Zygfryd i Tannhäuser), jego debiut w Londynie zrujnowało jednak poruszenie wywołane wiadomością o odsieczy oblężonego Mafeking. W 1900 zawarł małżeństwo z Elsą Wartheim (wł. Elisabeth, 1874–1944), aktorką teatralną, która po ślubie zakończyła karierę. Mieli dwoje dzieci: Margarete Slezak (1901–1953, także Winter, Normann), śpiewaczkę i Waltera Slezaka (1902–1983), aktora filmowego i śpiewaka (głównie operetki);