Niektóre aspekty heraldyki kościelnej regulują międzynarodowe obyczaje i prawo krajowe, ale obecnie skład tarcz opiera się głównie na poradach ekspertów. Arcybiskup Bruno Heim stwierdził, że:
Znakowanie dokumentów jest obecnie najpowszechniejszym użyciem herbów w Kościele. Herb rzymskokatolicki biskupa był dawniej malowany na miniaturowych beczkach wina i prezentowany podczas ceremonii święceń kapłańskich.
Podobny system dla Kościoła anglikańskiego został zatwierdzony w 1976 roku.
Oznaki Podobnie jak w przypadku herbów świeckich wokół tarczy herbowej umieszczane były i są różnorodne elementy zwykle pochodzenia religijnego lub liturgicznego, ale zdarzają się także świeckie. Do najpowszechniejszych należą: tiara – oznaka godności papieskiej, przysługuje również patriarchom Lizbony klucze – złoty i srebrny za tarczą herbową – oznaka godności papieskiej, także w herbie kardynała kamerlinga ombrellino – czerwono-żółty parasol umieszczany nad herbem kardynała kamerlinga mitra (infuła) – oznaka godności arcybiskupa, biskupa, opata (ksieni), mistrza lub generała zakonu i infułata paliusz – oznaka godności metropolity kapelusz kardynalski („galero”) – początkowo oznaka godności kardynalskiej, od XVIII w.