W kompleksie budynków monasterskich wzniesiony został sobór Trójcy Świętej, jednak z braku środków finansowych na budowę znacznie większej niż dotychczasowa świątyni stało się to dopiero dziesięć lat później, dzięki ofiarom pieniężnym przekazanym przez cara Mikołaja II.
Mniszki prowadziły pracę społeczną: wydawały bezpłatne obiady, prowadziły przytułek dla sierot ze szkołą, wyrabiały prosfory i świece dla parafii eparchii ryskiej, szyły szaty liturgiczne i pisały ikony. W momencie ewakuacji klasztoru w 1915, w obawie przed nadchodzącą armią niemiecką, z monasteru wyjechało 200 mniszek i posłusznic (część zamieszkiwała na stałe w skicie pod Mitawą). Zakonnice, na czele z ihumenią Sergią, zaczęły wracać po zakończeniu działań wojennych. W Rydze zamieszkały również mniszki ze zniszczonego klasztoru w Iłukszcie, które przywiozły do nowego miejsca pobytu kopię cudownej Tołgskiej Ikony Matki Bożej.