Protektorzy królestw Węgier i Czech (za Jagiellonów) 1507–1511: Pietro Isvalies, protektor Czech i Węgier
1518–1523: Giulio de Medici, protektor Węgier
Protektorzy monarchii hiszpańskiej Królowie Hiszpanii z dynastii Habsburgów wyznaczali oddzielnych protektorów dla poszczególnych części składowych swojego imperium: Kastylii (wraz z Indiami Zachodnimi), Aragonii (wraz z Sycylią i Sardynią) i wicekrólestwa Neapolu, a okresowo także dla Sycylii, Flandrii i Portugalii. Teoretycznie król Hiszpanii mógł więc mieć aż 5 lub 6 protektorów, w praktyce jednak często protektoraty te łączono w rękach mniejszej liczby kardynałów, na przykład w latach 1626–1634 kardynał Francesco Barberini był jednocześnie protektorem Aragonii i Portugalii. Ponadto te uważane za mniej ważne pozostawały niekiedy nieobsadzone przez kilka lat.