We wnętrzu znajdowały się po raz pierwszy w USA cztery kubełkowe fotele, przedzielone konsolą centralną, umieszczone możliwie nisko. O prawie połowę powiększono też bagażnik. Podstawowym nadwoziem było 2-drzwiowe hardtop coupé ze stałym dachem, a w połowie roku doszedł kabriolet. Profil dachu kojarzony był z wycofanym luksusowym hardtopem Continental Mark II. Kabriolet miał dach składany hydraulicznie do bagażnika, ale wymagający ręcznego otwarcia pokrywy.
Napęd stanowił większy silnik V8 Interceptor Special o pojemności 5,8 l (352 ci) i mocy 300 KM. Nadal standardowa była trzybiegowa skrzynia, za dopłatą dostępny był nadbieg lub skrzynia automatyczna Ford-O-Matic. Istotną zmianą konstrukcji było, że nadwozie od tego roku było samonośne. Opony miały rozmiar 8,00×14. Cena bazowa modelu 1958 wynosiła 3631 dolarów za hardtop i 3939 dolarów za kabriolet, mimo to sprzedaż znacząco wzrosła i, pomimo recesji na rynku, wyprodukowano aż 37 892 samochodów (w tym tylko 2134 kabriolety). Był on jednym z tylko dwóch modeli amerykańskich samochodów, których sprzedaż wzrosła od poprzedniego roku. Z uwagi na masywniejszy i bardziej „kwadratowy” wygląd, samochód był potocznie nazywany: „Squarebird”.