Po wybuchu II wojny światowej jako rotmistrz rezerwylub porucznik rezerwy został przydzielony do Zgrupowania Kawalerii ppłk. Kazimierza Halickiego, z którym wziął udział w kampanii wrześniowej. Dostał się do niewoli niemieckiej, jednak udało mu się zbiec. Od października 1939Zastępował nieobecnego w kraju Mariana Januszajtisa-Żegotę pełnił funkcję komendanta głównego Organizacji Wojskowej Stronnictwa Narodowego (późniejsza Narodowa Organizacja Wojskowa). W listopadzie 1939 został aresztowany. Odzyskawszy wolność przedostał się przez Węgry do Francji. W 1940 został przedstawicielem SN przy Komendzie Głównej Związku Walki Zbrojnej we Francji. Podczas pobytu we Francji wszedł w skład Komitetu Politycznego SN. W marcu 1941 jako kurier poprzez Hiszpanię i Portugalię dotarł do Londynu. Publikował w „Myśli Polskiej”. Pełnił również funkcję obrońcy wojskowego przed sądami emigracyjnymi. W lutym 1942 wszedł w skład Komitetu Zagranicznego Obozu Narodowego, złożonego z przedstawicieli różnych nurtów ugrupowań narodowych. Na początku grudnia 1944 został wiceministrem spraw wewnętrznych w rządzie Tomasza Arciszewskiego. W połowie 1945 z powodu gruźlicy wyjechał na kurację w szwajcarskie Alpy.