Niektórzy uciekinierzy z kolonii opisywali ją jako siedzibę sekty, gdzie ich lider posiadał władzę absolutną. Twierdzili, że mieszkańcy nie mieli prawa opuszczania kolonii i byli ściśle podzieleni ze względu na płeć. Korzystanie z telewizji oraz telefonów było zabronione. Według nich mieszkańcy ubierali się w bawarskie stroje oraz śpiewali pieśni ludowe. Seks był zabroniony, niektórych mieszkańców zmuszano do brania narkotyków, by zmniejszyć ich potrzeby. Surowa dyscyplina oraz tortury miały być na porządku dziennym. Schäfer miał twierdzić, że dyscyplina wzbogaca duchowo.
Paul Schäfer Paul Schäfer w czasie II wojny światowej był sanitariuszem w szpitalu polowym w okupowanej Francjihttps://www.transcript-verlag.de/media/pdf/3c/95/c0/oa9783839458716.pdf. Po wojnie związał się jako animator z ewangelickimi ruchami młodzieżowymi. Został również wychowawcą w ośrodku opiekuńczym dla dzieci w Heidenheim. Po postawieniu mu w 1961 zarzutu pedofilii uciekł z Niemiec do Chile, gdzie założył Kolonię Dignidad i został jej przywódcą. 20 maja 1997 uciekł z Chile, poszukiwany przez władze, badające zarzuty o molestowanie 26 chłopców w kolonii. W marcu 2005 został aresztowany w Argentynie, ekstradowany do Chile.