W latach 1984–1990 pełniła funkcję zastępcy dyrektora do spraw naukowych Instytutu Botaniki PAN, w latach 1992–2002 kierownika Pracowni Ekologii Środowiskowej Zakładu Ekologii IB PAN a następnie w latach 2001–2004 kierownika Zakładu Ekologii. W 2004 roku przeszła na emeryturę, kontynuując działalność naukową.
W czerwcu 1996 została wybrana członkiem korespondentem Wydziału Przyrodniczego Polskiej Akademii Umiejętności, a od 18 czerwca 2005 członkiem czynnym.
Działalność naukowa Zainteresowania biologiczne, rozwijane od dzieciństwa i podtrzymywane przez matkę, skierowały ją początkowo ku badaniom z zakresu florystyki i fitosocjologii. Tej tematyce poświęcona była jej rozprawa doktorska o roślinności Wzniesienia Gubałowskiego i praca habilitacyjna o roślinności Pienińskiego Pasa Skałkowego (przed powstaniem Zalewu Czorsztyńskiego).
Współpracowała w tym czasie z prof. Bogumiłem Pawłowskim w przygotowaniu kolejnych tomów „Flory Polski”. Jej wkład w tę publikację to opracowanie 50 gatunków roślin z 26 rodzajów, głównie należących do rodzin: Asclepiadaceae, Boraginaceae, Compositae, Cucurbitaceae i Labiatae.