Stosuje się także inne przyprawy takie jak rumianek, kmin rzymski, cynamon, aframon madagaskarski, które mogą być użyte by nadać złożoności, ale są dużo mniej istotne. Drożdże górnej fermentacji, które są skłonne do łagodnej przyprawowej fermentacji. W niektórych przypadkach praktykowana jest bardzo ograniczona fermentacja mlekowa, albo dodanie kwasu mlekowego.
Wygląd – barwa piwa od bardzo jasnosłomkowej do bardzo jasnozłotej. Piana powinna być bardzo gęsta, bardzo obfita i tak jak przy wszystkich piwach pszenicznych powinna być bardzo trwała. Z powodu dużej ilości skrobi w piwie i resztek drożdży piwo to powinno być bardzo mętne i mleczne. Piwo powinno sprawiać wrażenie żółto-białego (od tej białości wzięła się nazwa stylu – witbier, czyli białe piwo).
Aromat – w aromacie wyczuwalna umiarkowana słodkość (miodowa, waniliowa), zbożowe aromaty ziaren pszenicy, przy czym słodycz ta często łączy się z lekką kwaskowością. Obecne również są aromaty użytych przypraw (kolendra, zioła a czasem na drugim planie aromat pieprzu). Cytrusowość również powinna być umiarkowana. Dopuszczalny jest aromat chmielu jednak nie może on zdominować żadnego z pozostałych aromatów. Aromaty od użytych przypraw powinny być wyraźne i dobrze komponujące się ze słodkimi zapachami owocowymi i kwiatowymi.