Skupiały się one bardziej na sprawach społecznych, prawach człowieka i zagadnieniach kulturowych niż na przedstawianiu żądań politycznych.
Organizacje niepodległościowe Gdy przywódca ZSRR Michaił Gorbaczow starał się ożywić radziecką gospodarkę, wprowadził reformy: pieriestrojkę („przebudowę”) i głasnost („jawność”). Reformy Gorbaczowa przyspieszyły zmiany w rządzie Związku Radzieckiego i pozwoliły społeczeństwu uczestniczyć w dyskusjach o państwie. Dla dysydentów była to szansa, by „wydobyć” swoje organizacje z podziemia i „włączyć” je do życia publicznego. 23 sierpnia 1987 roku, w 48. rocznicę podpisania paktu Ribbentrop-Mołotow, Litewska Liga Wolności zorganizowała pierwszy publiczny protest, którego członkowie nie zostali aresztowani.
3 czerwca 1988 roku w siedzibie Litewskiej Akademii Nauk utworzono Litewski Ruch na rzecz Przebudowy (lit. Lietuvos Persitvarkymo Sąjūdis), deklarujący się jako ugrupowanie popierające pieriestrojkę Gorbaczowa. Skupiając litewską inteligencję, Ruch od początku wysuwał postulaty odrodzenia narodowego, a następnie suwerenności Litwy. Litewski Ruch na rzecz Przebudowy zdobył dużą popularność. Tłumy uczestniczyły w wiecach tej organizacji w parku Vingis.