Partia Konserwatywna powróciła do władzy w 1874 r. Po raz pierwszy od lat 40. mogła sformować większościowy gabinet. Na jego czele stanął Disraeli. W okresie jego urzędowania przeprowadzono wiele reform. Uchwalono m.in. Artisan’s and Labourers’ Dwellings Improvement Act (1875), Public Health Act (1875), Sale of Food and Drugs Act (1875), Conspiracy and Protection of Property Act (1875), Employers and Workmen Act (1875), Education Act (1876) oraz Factory Act (1878). Ustawy te nałożyły na władze lokalne obowiązek zapewnienia robotnikom mieszkań i opieki zdrowotnej, obniżony został czas pracy, przyznano robotnikom prawo do pokojowych demonstracji oraz prawo do pozywania pracodawców, jeśli ci złamali zawarte kontrakty.
thumb|left|Disraeli przynosi królowej Wiktorii cesarską koronę Indii Disraeli dał się poznać jako gorący zwolennik rozbudowy imperium brytyjskiego, zwłaszcza na Bliskim Wschodzie i w Azji Środkowej. Pomimo wątpliwości ministrów i bez powiadomienia parlamentu zaciągnął pożyczkę u Lionela de Rothschilda na wykupienie 44% akcji Kompanii Kanału Sueskiego. W polityce bałkańskiej premier wspierał Turcję przeciwko Rosji. W 1876 r. doprowadził do przyznania królowej Wiktorii tytułu cesarzowej Indii.