Po stronie prawej, przy ołtarzu, Hilarion z Poznania umieścił swój podpis – scenę w której umieścił swoją podobiznę. Jego dziełem jest również ława kolatorska, w której zasiadali możni opiekunowie kościoła. Wizerunki świętych odnoszą się do najwybitniejszych postaci z rodu Opalińskich.
Ołtarze boczne thumb|240px|Ołtarz główny i ołtarze boczne we wnętrzu kościoła Boczne ołtarze pochodzą z lat: 1629 – późnorenesansowy ołtarz Matki Boskiej w formie tryptyku, z obrazem Krzysztofa Boguszewskiego Madonna na smoku (in. Matka Boska na smoku), 1638 – ołtarz Matki Boskiej Szkaplerznej, 1642 – wczesnobarokowy ołtarz św. Anny, 1730 – ołtarz św. Krzyża, 1731 – ołtarz św. Antoniego.
Nagrobki Wewnątrz kościoła znajdują się dwa nagrobki rodu Opalińskich: Nagrobek Piotra Opalińskiego z 1642 przedstawia klęczącego pod krzyżem rycerza, uosabiającego zmarłego. Nagrobek z czarnego marmuru i alabastrowe rzeźby wykonane zostały przez włoskiego rzeźbiarza pracującego w Polsce, Sebastiana Salę. Nagrobek znajduje się w transepcie, naprzeciw ołtarza Matki Boskiej. Nagrobek Jana Karola Opalińskiego (+1695) i Zofii (+1701) z Czarnkowskich Opalińskiej (teściów króla Stanisława Leszczyńskiego), usytuowany po lewej stronie nawy, w pobliżu wejścia do kościoła. Ufundowany został w 1748 r. przez Marię Leszczyńską.