Rozwijała również swoje zainteresowania w dziedzinie pedagogiki, czego uwieńczeniem stała się rozprawa doktorska Działalność pedagogiczna K. Uszyńskiego; na jej podstawie uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w 1971 na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Pełniła liczne funkcje społeczne na uczelni i poza nią, m.in. członka zarządu akademickich struktur Związku Nauczycielstwa Polskiego, męża zaufania zespołu lektorskiego, członka Głównej Komisji Lektorskiej Środowiska Warszawskiego. Była odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1973), Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1983), złotą odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego (1976).
W latach 1936–1972 była żoną Czesława Borejszy, absolwenta Akademii Wychowania Fizycznego i pracownika tej uczelni, trenera podnoszenia ciężarów. Mieli dwie córki – Bogusławę i Teresę. Scholastyka Borejsza zmarła po długiej chorobie 23 października 1989 w Warszawie i pochowana została na Cmentarzu Powązkowskim.