odbył 29 walk bez porażki z coraz lepszymi przeciwnikami. Papke stoczył z Ketchelem 4 walki, które przeszły do historii boksu. Pierwsza walka: 4 czerwca 1908, Milwaukee, towarzyska, zakontraktowana na 10 rund. Był to niezwykle interesujący i zacięty pojedynek, obfitujący w niezliczoną liczbę mocnych ciosów z obu stron, bardzo wyrównany do 6. rundy, później z rosnącą przewagą Ketchela, który zwyciężył wyraźnie na punkty. Po tym pojedynku Ketchel dwukrotnie bronił tytułu, 31 lipca znokautował w 3. rundzie Irlandczyka Hugo Kelly’ego, a 18 sierpnia w 2. rundzie Joe Thomasa. Druga walka: 7 września 1908, Vernon, o tytuł mistrza świata, zakontraktowana na 20 rund. Na przebieg walki zasadniczy wpływ miał incydent, a właściwie chuligański wybryk Papkego, którego dopuścił się on w czasie powitania na ringu. Bokserzy na początku walki (już po pierwszym gongu) zwyczajowo witali się podając sobie rękawice, lub lekko trącając się ich grzbietami, natomiast Papke niespodziewanie zadał Ketchelowi dwa bardzo mocne ciosy w głowę; jeden z nich spowodował silne, narastające zapuchnięcie oczu;