Latem 1944 postanowiono, że okręty 1. Brygady Flotylli Dnieprzańskiej zostaną załadowane w Pińsku, a zwodowane w Dęblinie, natomiast 2. Brygady – załadowane w Mozyrzu i zwodowane w Brześciu, na Bugu. 1. Brygada miała działać na odcinku Wisły między Puławami i Warszawą. Gdy wojska radzieckie doszły do Wisły w rejonie Dęblina, okazało się, że ukształtowanie brzegu nie pozwalało doprowadzić czasowej linii kolejowej na tyle blisko rzeki, żeby można było wodować okręty. Dlatego w pierwszej dekadzie sierpnia postanowiono zwodować okręty nie na Wiśle, ale na Bugu, na odcinku między Małkinią a Treblinką. 25 sierpnia zakończono załadunek okrętów w Pińsku, a w międzyczasie do brzegu pod Małkinią doprowadzono około 1,5 km tymczasowej linii kolejowej.
Główny transport z okrętami wyszedł z Pińska 4 września. Punkt dowodzenia Flotylli urządzono w dworku niedaleko Małkini. Transporty doszły do Małkini, a samo zwodowanie przeszło bez większych problemów. Kutry opancerzone dwuwieżowe (tj. projektu 1124) odesłano z powrotem do Pińska, gdyż miały za duże zanurzenie. Problemem okazało się przebazowanie okrętów do ujścia Bugu: po drodze trzeba było pokonać 93 płycizny (mniej więcej co kilometr) oraz znajdujące się tuż poniżej miejsca wodowania resztki mostu, zagradzające nurt.