Chodzi dosyć wolno, osiąga zwykle prędkość pomiędzy 0,3 a 1,4 km na godzinę. Przemierza zwykle zajmowany przez siebie obszar, przy czym samce podróżują dalej niż samice, zajmując także większy teren. Odległość przemieszczania się samicy przez jedną noc wynosi 3,8 km, podczas gdy samiec przebywa 2 razy tyle. Niekiedy stworzenia te idą bez przerwy, niekiedy robią sobie przerwy trwające od pół godziny do godziny, kiedy to siedzą i oczekują na pojawienie się zdobyczy. Odległości przymierzane przez te koty zależą także od pory roku, mianowicie w porze deszczowej były one od 18 do 24% mniejsze.
Pojedynczy osobnik zajmuje różną powierzchnię zależną od miejsca. Dla różnych badań było to od 0,8 do 15,6–16 km², jeśli chodzi o samice, natomiast pomiędzy 3,5 a 17,7 km², a nawet 43 km², jeżeli chodzi o samce. Największy obszar zajmowany przez ocelota wielkiego zaobserwowano w lasach podzwrotnikowych Brazylii i Argentyny, najmniejsze z Teksasu, peruwiańskiej Amazonii, Pantanalu w Brazylii i Chaco w Boliwii. Badania z Belize pokazały 26,09 km² zajmowanych przez samca i 18,91 km² przez samicę (N = 5). Większe obszary zwierzęta użytkowały w porze suchej. W przypadków samców jedna jedenasta tej powierzchni zachodziła na terytorium sąsiada.