Samochody te rywalizowały tylko w Grand Prix Południowej Afryki w 1967 i 1968 roku.

Kwalifikacje Podczas nieoficjalnych jazd przed kwalifikacjami kierowcy testowali nowe rozwiązania w samochodach: Pedro Rodríguez pozytywnie ocenił nową tubę powietrzną i cewki zapłonowe Magneti Marelli w Cooperze, chociaż w modelu występował problem parowania paliwa. Kierowcy BRM sprawdzali poprawiony układ hamulcowy i zawieszenie oraz trzy różne nosy. Lotus przygotował jednakowe samochody dla Jima Clarka i Grahama Hilla, ale nie wprowadzał w nich żadnych zmian w porównaniu z sezonem 1966, ponieważ Colin Chapman oczekiwał, że Grand Prix Południowej Afryki będzie ostatnim wyścigiem zespołu, w którym stosowany będzie silnik BRM H16. W Hondzie Johna Surteesa poprawiona została geometria zawieszenia i Brytyjczyk testował przez dwa dni w celu uzyskania optymalnej mieszanki paliwa oraz ustawień samochodu. Jednakże przed treningami do oleju BP w jego Hondzie dostało się ciało obce, co spowodowało znaczne uszkodzenie silnika;