W następnym roku (1150) Belosz wyruszył przeciw Bizantyńczykom na czele wojsk węgierskich. Połączone siły węgiersko-raszkańskie poniosły jednak druzgoczącą klęskę nad rzeką Tarą.
W wyniku zawartego traktatu pokojowego zostały przywrócone granice Zety sprzed najazdu. W 1162 roku kolejny wielki żupan Raszki Desa, wezwany przez opozycję przeciwko rządom Radosława odebrał mu prawie całe państwo pozostawiając wąski pas wybrzeża od Skadaru do Kotoru. W 1166 roku cesarz Manuel I Komnen odebrał Radosławowi miasta nadmorskie tworząc bizantyński okręg administracyjny zarządzany przez duksa Dalmacji i Dioklei rezydującego w Kotorze, Skadarze lub Barze. Kneziowi Radosławowi cesarz pozostawił jedynie posiadłości i dwory położone na zapleczu tych miast. W 1183 roku dukat bizantyński i pozostałości królestwa Zety przyłączył do swego państwa Stefan Nemania, kładąc kres rządom ostatniego władcy Zety.
Związki rodzinne Z nieznaną z imienia żoną Radosław miał syna Michała. Wdowa po Michale w 1189 roku znalazła się na wygnaniu w Dubrowniku.
Gradihna Branislavljević(panował 1131-1142) Radosław Gradišnić(panował 1147/1148-1183) Jan Włodzimierz Michał
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Predimirowicze Kategoria:Władcy Zety