64 dozwalał przyjmować cudzoziemców do służby wojskowej jako ochotników za zezwoleniem Prezydenta. Pełnienie służby wojskowej nie nadawało im obywatelstwa polskiego. Zasady te powtórzył art. 4 dekretu z 12 marca 1937 r. o służbie wojskowej oficerów (Dz.U. nr 20 poz. 128). dopuszczała możliwość służby bezpaństwowców z paszportami nansenowskimi.
W 1924 sprecyzowano zasady przyjmowania żołnierzy kontraktowych. Podstawą był wniosek o przyjęcie do służby liniowej, wniesiony do Oddziału V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, a pozytywnie zaopiniowany wcześniej przez władze emigracyjne danego kraju. Dodatkowo w przypadku podchorążych wymagano ukończenia polskiej szkoły oficerskiej. Oprócz tego wymagano zgody służb specjalnych i odpowiedniego departamentu Ministerstwa Spraw Wojskowych, zezwolenia Prezydenta RP i ustalenia warunków kontraktu.
Warunki kontraktu określono w okólniku Ministerstwa Spraw Wojskowych z 4 listopada 1924.