Margaret Mead wyróżnia trzy typy kultur: postfiguratywną, w której młodzi uczą się od starszych, a tożsamość jest dziedziczona i niekwestionowana, kofiguratywną, gdzie młodzież zaczyna poszukiwać własnych wzorców, często w opozycji do starszych, prefiguratywną, w której młode pokolenie wyznacza nowe normy i wzorce, a starsi uczą się od młodszych. Mead twierdzi, że współczesne społeczeństwa znajdują się w fazie przejścia między kulturą kofiguratywną a prefiguratywną.
Podobne stanowisko zajmuje Józef Chałasiński, według którego młodość stanowi element kultury, jest instytucją społeczną, zależną od struktury i zwyczajów danego społeczeństwa. Młodość nie ma więc sztywnych granic wiekowych, tylko określają ją normy społeczne, które nadają jej ramy, obowiązki i przywileje. Tadeusz Paleczny z kolei definiuje młodzież jako część grupy kulturowej, znajdującej się w trakcie procesu socjalizacji, która nie przyswoiła jeszcze w pełni obowiązujących norm i ról społecznych, co czyni ją bardziej podatną na ich kontestowanie. Młodzież nie posiada też ściśle określonej funkcji społecznej – jej głównym zadaniem jest internalizacja norm i wartości kulturowych.
Zobacz też
młodzieżówka Sejm Dzieci i Młodzieży program Młodzież w Działaniu
Przypisy
Bibliografia
! Kategoria:Zbiorowości społeczne Kategoria:Psychologia rozwoju człowieka Kategoria:Socjologia i antropologia rodziny