Aspekt jednostkowy Młodzież w ujęciu jednostkowym to osoby znajdujące się w przejściowej fazie rozwoju między dzieciństwem a dorosłością, w której kształtują się podstawy tożsamości jednostki (Erik Erikson). Okres ten wiąże się z intensywnym dojrzewaniem biologicznym, poszukiwaniem przynależności, kształtowaniem światopoglądu oraz podatnością na wpływy ideologiczne. W tym czasie młodzi ludzie doświadczają konfliktów tożsamości, napięć emocjonalnych i społecznych (Kurt Lewin), a także przechodzą między socjalizacją pierwotną a wtórną, budując grupy rówieśnicze jako przestrzeń przejściową (Szemu’el Noach Eisenstadt). Maria Braun-Gałkowska wskazuje na proces uniezależniania się od rodziny, poszukiwanie partnera oraz rozwój kompetencji społecznych, zaś Marian Filipiak zwraca uwagę na rozróżnienie między młodzieżą jako kategorią społeczną a młodością jako stanem rozwojowym i egzystencjalnym jednostki.
Aspekt antropologiczno-kulturowy W aspekcie antropologiczno-kulturowym młodość postrzegana jest jako sposób kształtowania tożsamości jednostki w zależności od kultury.