W latach 1893–1895 był prezydentem C.K. Austriackich Kolei Państwowych (Kaiserlich-königliche österreichische Staatsbahnen), 1895–1897 ministrem skarbu Austrii (zreformował podatki bezpośrednie), 1900–1909 gubernatorem Banku Austriacko-Węgierskiego (Österreichisch-Ungarische Bank), 1909–1910 ponownie ministrem skarbu Austrii, 1912–1915 wspólnym ministrem skarbu Austro-Węgier i namiestnikiem cywilnym Bośni i Hercegowiny. Obarczany pośrednią odpowiedzialnością za śmierć arcyksięcia Ferdynanda (w chwili zamachu przebywał w Wiedniu), ponieważ zlekceważył sygnały o planowanym zamachu na następcę tronu.
Wielka Wojna Po odejściu z rządu, w latach 1915–1917 ponownie kierował Kołem Polskim w Radzie Państwa. Z kolei po wybuchu wojny jeszcze jako minister skarbu stał się jednym z inicjatorów powstania Naczelnego Komitetu Narodowego i Legionów Polskich. Później konsekwentnie reprezentował w Kole Polskim orientację proaustriacką, chociaż z czasem stał się orędownikiem wyłączenia z Cesarstwa Galicji.