Z części Stanisława Skoroszewskiego pobrano podatki od 2 łanów, 2 zagrodnikow, komornika, rzemieślnika, pasterza wypasajacego 10 owiec oraz od wiatraka dorocznego. Z czesci Stanisława Skoroszewskiego pobrano podatki od jednego łana, 4 zagrodników, komornika oraz jednego rzemieślnika. Z części Wojciecha Skoroszewskiego pobrano od jednego łana opuszczonego, 3 zagrodników oraz dwóch komorników. Natomiast z części Stanisława Barabasza Skoroszewskiego od jednego zagrodnika oraz od pługa dworskiego. W latach 1580-1594 pobór ze Skoraszewic zapłacili w 1580 i 1594 Maciej Domaradzki, 1580 i 1582 Stanisław Barabasz Skoraszewski, 1580 i 1582 Wojciech Skoraszewski, 1580 i 1582 Stanisław Węgierski, 1580 i 1582 Jakub Wilkoński.
Do czasu rozbiorów leżała w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Skoraszewice należały do okręgu krobskiego tego powiatu i stanowiły odrębny majątek, którego właścicielem był wówczas (1846) Bojanowski.