Skład chemiczny Ziarna pyłku wyróżniają się dużą zawartością białek i węglowodanów. Do pierwszych należą globuliny i takie aminokwasy jak: arginina, histydyna, izoleucyna, walina, metionina, tryptofan, leucyna (ich udział w zależności od rodzaju pyłku waha się w granicach 15-40%) oraz wolne aminokwasy i kwasy nukleinowe. Do drugich należą monosacharydy, takie jak: glukoza, fruktoza, ksyloza i arabinoza, oraz polisacharydy takie jak skrobia i celuloza i są one obecne w pyłku w ilości 20-40%. Ta ostatnia buduje ściany komórkowe pyłku wspólnie ze sporopoleniną. Z pierwiastków pyłek zawiera m.in.: krzem, magnez, siarkę, kobalt, sód, żelazo, glin, wapń, mangan, fosfor, srebro, cynk, molibden. Występują w nim witaminy, zwłaszcza B1, B2, B5 (kwas pantotenowy), B6, B9 (kwas foliowy), C (kwas askorbinowy). Niektóre pyłki (np. kasztana, wierzby i jabłoni) wyróżniają się dużą ilością witaminy B7 (biotyny); pyłek kukurydzy zawiera inozytol.
Pierzga, z której wytwarzany jest pyłek pszczeli, ma natomiast nieco inny skład, gdyż w drodze przemian biochemicznych ubywa w niej białka a przybywa aminokwasów.
Funkcja i znaczenie w przyrodzie Udział w procesie zapładniania roślin