Zmarł 3 grudnia 1937 w wieku 32 lat w , gdzie mieszkał w domu siostry i szwagra. Został przejechany przez pociąg. Okoliczności wypadku nie są znane. Istnieje hipoteza, że mogło to być samobójstwo. Niedaleko tego miejsca znajduje się poświęcony mu pomnik.
Za życia był mało doceniany i dopiero jego tragiczna śmierć zwróciła zainteresowanie na dorobek Józsefa. W swojej twórczości poeta korzystał ze wzorców awangardowych, proletariackich i ludowych oraz z twórczości poetów francuskich i niemieckich, czasów republiki Weimarskiej. Pisał wiersze wyrażające pesymizm, np. zbiór Szépség koldusa (Żebrak piękna) z 1922.
Twórczość Dzieła thumb|200px|Pomnik poety w Lillafüred
Zbiory poezji wydane za życia poety Szépség koldusa – Żebrak piękna (Segedyn, 1922), zawiera m.in. wiersze: Aratásban (1922), Głód (Éhség, 1922), A jámbor tehén (1922), Pola kukurydziane (Kukoricaföld, 1922), Csókkérés tavasszal (1922). Nem én kiáltok – Krzyczę nie ja (Segedyn, 1925), zawiera m.in. wiersze: Nem én kiáltok (1924), Megfáradt ember (1923), Szegény ember balladája (1924). Nincsen apám se anyám – Nie mam ojca ni matki (1929), zawiera m.in.