W 1901 roku wyjechał na Podlasie i Polesie, gdzie – będąc również jednym z emisariuszy Związku Młodzieży Polskiej – organizował wystąpienia młodzieży gimnazjalnej w sprawie przywrócenia nauki religii w języku polskim we wschodniej części Królestwa, gdzie władze rosyjskie już zdążyły zrusyfikować modlitwę szkolną i naukę religii. Do wystąpień tych doszło w styczniu 1902 roku i Podgórski w nich uczestniczył (w Siedlcach). Był również jednym z organizatorów strajku i wiecu studentów uczelni warszawskich w 1905 roku w ramach strajku szkolnego. Zaraz po studiach na Politechnice był aktywnym działaczem i jednym z przywódców Narodowego Związku Robotniczego (NZR), działającego od 1905 roku. Należał również do aktywu Związku Unarodowienia Szkół (ZUS).
W czasie studiów w Liège został członkiem, a wkrótce potem przewodniczącym Zagranicznego Komitetu Okręgowego „Zetu”, działającego na całym terenie Europy Zachodniej. Był również komendantem Związku Strzeleckiego „Strzelec” w Liège. W latach 1907–1908 był Przewodniczącym Zjednoczenia Młodzieży Narodowej za granicą. W latach 1909–1910 był członkiem Centralizacji „Zetu”.