Śmierć Lednickiego w 1934 roku pokrzyżowała te plany.

Podgórski złożył wtedy – w imieniu Towarzystwa Przyjaciół Elektryfikacji Polski – Zarządowi Miejskiemu w Warszawie ofertę budowy podziemnej kolei elektrycznej na trasie Młociny – Wilanów i Okęcie – Wawer na zasadzie dziesięcioletniej koncesji z prawem wcześniejszego wykupu przez miasto. Niestety w sytuacji braku decyzji miasta, po półrocznym oczekiwaniu kapitały amerykańskie zostały wycofane. Zgodnie z ofertą trasa Wilanów–Młociny miała być ukończona w 1936 roku, a trasa Okęcie – Wawer – w 1937 roku. Cały projekt miał być zrealizowany w oparciu o polskich dostawców, z wyjątkiem systemu sygnalizacji i blokady (w Polsce nie było odpowiedniego know-how). Na całej trasie miały być 2 tory o szerokości kolejowej w osobnych tubach, tunel miał być na 20–30 m głębokości, wyjście windami, szybkość kolejki – 80 km/godz.

Zgodnie z inną propozycją Podgórskiego – uregulowania Wisły – rozpoczęto budowę stopnia we Włocławku.

Podgórski całe życie interesował się tematyką BHP. Na przełomie lat 20. i 30. był redaktorem czasopisma „Inspektor Pracy”. Był zwolennikiem tzw. angielskiego modelu inspekcji pracy.