Byli to Tomek, Orzech, Krera, Więcek, Walosek, Szymonek, Piotrek Królów, Klosek, Pawełek, ogrodniczy, Wilczek, Rogaski, Rudka, Lizak i Nowak w jednej części oraz Gość, Groczki, Ścieszek, Tomaszek, Stefan, Walek Filipczyn, Kuba Jurgów, Jędrek, karczmarz, ogrodniczy, Kosmal, Maciek, Porzych Dziwia, Lorek.
W 1580 wieś szlachecka odnotowana pod naswą Siedliec położona była w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 79..
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Siedlec należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej. Siedlec należał do okręgu krobskiego tego powiatu i stanowił część majątku Chocieszewice, którego właścicielem był wówczas (1846) Teodor Mycielski. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 322 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 39 dymów (domostw).