W 1497 oddał on swym braciom Janowi i Mikołajowi wszystkie swoje dobra po rodzicach w Siedlcu oraz Czeluścinie i udał się wraz z królem polskim Janem I Olbrachtem oraz polską szlachtą na t.zw. wyprawę bukowińską na Bukowinę w czasie wojny polsko-tureckiej 1485-1503.
Miejscowość odnotowują także historyczne rejesty podatkowe. W 1510 we wsi odnotowano 7,5 łana osiadłego oraz 5 łanów opuszczonych, które uprawiał dziedzic. W 1530 miał miejsce pobór podatków od 6 łanów, pozostałe uległy spaleniu w pożarze. W 1563 pobór odbył się od 14 łanów, karczmy dorocznej, rzemieślnika, wiatraka dorocznego oraz komornika. W 1564 w Siedlcu było 11,5 łana. W 1580 odbył się pobór od 9 łanów, 6 zagrodników, dwóch rzemieślników, 22 owiec oraz młyna dorocznego. W 1580 płatnikami poboru w Siedlcu byli właściciele Zofia Złotkowska oraz Melchior Konarzewski.
W 1578 dokonano podziału Siedlca na dwie części. Przy okazji wymieniono imiennie miejscowych kmieci.