Różniły się one m.in. konstrukcją ciężarka zanurzenia oraz ochraniaczami czopów mocowanymi zatrzaskami zamiast nakręcanych, automatycznie odrzucanymi za pomocą sprężyn w wodzie po rozpuszczeniu się zwalniacza cukrowego, utrzymującego je za pośrednictwem linki.
Rozwój i użycie w Polsce W latach 20. polska Marynarka Wojenna zakupiła w Estonii porosyjskie wózki (kotwice) do min wz. 08 i zamówiła w kraju produkcję własnych min tego wzoru, o średnicy 850 mm. Ich dokumentację opracowały w 1924 roku Nadwiślańskie Zakłady Mechaniczne w Toruniu. W latach 1923–24 zamówiono 1100 min, jednakże pierwsze partie wyprodukowanych min były wadliwe (komory na materiał wybuchowy odrywały się wewnątrz korpusu) i wymagały poprawekZ uwagi na dokonywanie zakupów wózków do min i samych min w korupcyjnych okolicznościach za pośrednictwem firmy Karola Marszałka, zostało to wówczas określone jako „afera minowa”, która pociągnęła za sobą wyroki pozbawienia wolności oficerów Kierownictwa Marynarki Wojennej (). W 1928 roku opracowano większy rodzaj miny wz. 08, o średnicy 920 mm i cięższym o 5 kg materiale wybuchowym. Ogółem Marynarka dysponowała w 1934 roku 1100 kompletnymi minami wz. 08, a następnie jeszcze kupiono dalsze 1000 wózków z Estonii.