Po stronie północnej znajdowały się m.in.: sklepy: cukierniczy i zegarmistrzowski KraegerówŚwięcicki w przewodniku z 1907 pisze o cukierni Kraega. (na zachód od ul. Batorego pod numerem 29), hotel Rio’s (obecny numer 31), sklep tytoniowy Janowskiego (na wschód od ul. Batorego), sklep artykułów skórzanych Zadka, hotel Lengning, salon jubilera Schrotera, sklep kolonialny Chaskela, posterunek policji i siedziba nadburmistrza Bydgoszczy (Długa 41, róg ul. Jana Kazimierza), sklep galanteryjny Gronowskiego i Wolffa (na rogu ul. Jana Kazimierza).
Ulica Długa od 1888 r. odgrywała dużą rolę w ruchu tramwajów: początkowo konnych, a później elektrycznych (od 1896 r.). Trasa dwóch z trzech istniejących wtedy w Bydgoszczy linii tramwajowych przebiegała właśnie na tym terenie. „Linia czerwona” biegła od Dworca Głównego do dworca Bydgoszcz Wąskotorowa przy ul. Grunwaldzkiej, a „zielona” od ul. Gdańskiej do Strzelnicy przy ul. Toruńskiej. Tramwaje obu linii wjeżdżały w ulicę Stefana Batorego – jeden skręcając w prawo, drugi w lewo. Oba wracały ulicą Jana Kazimierza. Tramwaj „czerwony” skręcał w lewo, a „zielony” – w prawo. W związku z tym, że tory były pojedyncze, ruch wymagał specjalnych urządzeń i dużej uwagi motorniczych.