Według spisu powszechnego z dnia  30 września 1921 roku w 252 miejscowościach województwa lubelskiego zamieszkiwała ludność narodowości niemieckiej. Mniejszość niemiecka w województwie lubelskim liczyła 10 933 osoby, co stanowiło 0,5% ogółu ludności.

W 1801 Izabela Czartoryska założyła w Świątyni Sybilli w Puławach pierwsze polskie muzeum. W 1831 stoczono na Lubelszczyźnie kilka bitew powstania listopadowego.

W 1877 zbudowano pierwsze połączenie kolejowe. Podczas I wojny światowej rosyjski odwrót i zajęcie regionu przez wojska niemieckie i austro-węgierskie w lecie 1915 ostatecznie zakończyło rosyjskie rządy na Lubelszczyźnie, a rozpoczęła się okupacja austriacka.

W 1918 wraz z odzyskaniem niepodległości przez Polskę, Lubelszczyzna wróciła w skład państwa polskiego w ramach województwa lubelskiego. Stan ten zmieniała agresja dokonana w 1939 przez Niemcy, Słowacię i Związek Radziecki. Konsekwencją zakończonej wojny było utworzenie 26 października 1939 przez Hitlera dekretem Generalnego Gubernatorstwa i włączenie Lubelszczyzny do dystryktu lubelskiego.