Pośrodku placu znajdował się tor dla kłusaków i powożenia bryczkami oraz powozami. Wokoło toru nasadzono wiele krzewów ozdobnych i kwiatów. Na torze odbywały się wyścigi konne garnizonu bydgoskiego oraz wiele imprez urządzanych z okazji świąt pułkowych, wojskowych i Hubertusa, w tym koncerty orkiestr dętych – wojskowych i cywilnych. Największą popularnością i frekwencją cieszyły się zawody podoficerów i oficerów 16. Pułku Ułanów Wielkopolskich, 11. Dywizjonu Artylerii Konnej i 15. Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej. Ponadto, w latach 1926–1931 wyścigi z totalizatorem organizowało w tym miejscu Wielkopolskie Towarzystwo Wyścigów Konnych. Inauguracja wyścigów po I wojnie światowej miała miejsce 10 października 1926 r., a pierwszym zwycięzcą został koń Hrabianka. Dla wygody kibiców wokół toru powstała sieć restauracji, z których stolików można było obserwować zawody. Wyścigi przynosiły taki dochód, że wiosną 1928 roku zbudowano brukowaną drogę dojazdową z dworca Bydgoszcz Wschód do stadionu i nową trybunę. 8 lipca tego roku tor został uroczyście poświęcony, a na uroczystość zaproszono prezydenta Ignacego Mościckiego (nie wiadomo, czy ten skorzystał z zaproszenia), prezesa Wielkopolskiego Towarzystwa Wyścigów Konnych Kazimierz Żychliński, dyrektora Departamentu Chowu Koni Ministerstwa Rolnictwa Fryderyk Jurjewicz oraz hr.