Jeśli saksońska czajka ma być silnym, o niskiej, zwartej postawie gołębiem typu polnego. Szyja z dobrze zaokrąglonym podgardlem musi być średniej długości, dobrze wypełniona i szeroka, pierś zaś wysklepiona, nieco wysunięta do przodu. Długa i wąska szyja, zapadnięta pierś są wadą dyskwalifikującą gołębia.
Plecy saksońskiej czajki są stosunkowo długie i szerokie, szczególnie w ramionach i lekko opadające. Ponieważ skrzydła powinny być także długie, silne, przede wszystkim szerokie, a ogon zwarty, to oznacza że gołąb ten jest harmonijnie zbudowany, chociaż krępy, silny, stojący na niskich, szeroko rozstawionych nogach. Nogi, wraz z udami muszą być zawsze upierzone, upierzenie zaś nóg tworzy szerokie, bogate w pióra łapcie. Braki w upierzeniu łapci, lub krótkie pióra w łapciach uważa się za duży błąd.