– Es duftet nach trèfle incarnat), wraca więc do salonu. Tymczasem książę pewny, że pozbył się hrabiego uroczyście ogłasza swoje zaręczyny z Angelą. Oboje dowcipnie komentują fakt jej niezwykłego ślubu, a Angela z pogardą wypowiada się o człowieku, który sprzedał swoje nazwisko. Słysząc to René ujawnia swą tożsamość, Angela pada mu w ramiona. Książę protestuje powołując się na dane mu słowo. René obiecuje go dotrzymać i zwrócić księciu narzeczoną, dziś jednak ma jeszcze prawo zapewnić jej opiekę. Oboje wychodzą.
Akt III W hallu Grand Hotelu siedzi księżna Kokozow wyczerpana całodzienną podróżą z Nicei do Paryża. Do hallu wchodzą też Julia i Armand aby wynająć pokój, lecz chwilę później wybiegają by znaleźć jakiś otwarty nocą urząd stanu cywilnego, w którym mogliby zawrzeć ślub. Nadchodzą Angela i René. Na hrabiego czeka depesza: sekwestrator zwrócił mu cały majątek. Hrabiego jednak bardziej niż majątek interesuje w tej chwili, by książę zwrócił mu dane słowo. Do rozmowy przyłącza się księżna Kokozow, która wyjaśnia obecnym, że zjawiła się w Paryżu, by doprowadzić do skutku swe małżeństwo z księciem Wasylim, który obiecał przed dwudziestu laty na piśmie poślubić ją. W tej samej chwili wpada do hotelu książę i z przerażeniem spostrzega księżnę Kokozow. W obawie przed skandalem zwraca hrabiemu słowo.