Będąc de facto pierwszą ogólnowłoską instytucją literacką, „Arkadia” wywarła znaczny wpływ na rozwój i szerzenie się wielkiego fermentu umysłowego, jakim było Oświecenie, nadając mu jednocześnie charakter ruchu narodowego. Ten właśnie wątek szczególnie chętnie eksponowano w okresie Zjednoczenia Włoch, w działalności „Arkadii” dopatrując się wówczas dążenia do legitymizacji rodowodu kulturalnego Włoch, na którym chciano oprzeć budowę młodego państwa. Podkreślano zasługi „Arkadii” w tworzeniu doktryny klasycyzmu, podważając nieco rolę, jaką w procesie tym odegrali FrancuziMario Fubini, Arcadia e illuminismo,, [w:] Questioni e correnti di storia letteraria (praca zbiorowa), t. I, Milano 1949, s. 503-595.. Spadkobierczynią narodowych tradycji przypisywanych pierwszej „Arkadii” stała się, powołana do życia w 1925, Accademia Letteraria Italiana „Arcadia”, istniejące do dziś stowarzyszenie pisarzy włoskich, świadomie nawiązujące do działalności XVIII-wiecznej akademii. Jego siedzibą jest Biblioteca Angelica przy Piazza Sant’Agostino w Rzymie.