Pierwotnie w plebanii znajdowało się sześć pokoi, duży przedpokój, kuchnia, spiżarnia i piwnica. W efekcie remontu przeprowadzonego przez ówczesnego proboszcza ks. kanonika S. Bastrzyka w 1998 roku kosztem spiżarni powstała łazienka; a cały budynek skanalizowano. Pierwotne ogrzewanie tworzyły piece kaflowe, od 1998 roku zastąpione zostały kominkiem żaroodpornym, a od 2022 – centralnym ogrzewaniem. Podłogi od początku istnienia budynku są drewniane i malowane. Okna pierwotnie posiadały wewnętrzne, jak i zewnętrzne okiennice, zaś jedno od spiżarni było okratowane. W 2006 roku proboszcz parafii ks. S. Bastrzyk wymienił drewniane nieszczelne okna starego typu, na nowe próżniowe, a nam współczesne.
W rok po wzniesieniu plebanii (tj. 1872 roku) powstały zabudowania wokołoplebańskie, tj.: stodoła, budynek gospodarczy, inne zabudowania dla służby kościelnej. Jak budulec wykorzystano belki po starej plebanii, bowiem wybudowano je z rozebranych krokiew.