W jego skład wchodziły 2 i 4 Pułki Konne oraz Konno-Górska Bateria artylerii. Dowódcą brygady był gen. W.S. Siemionow. Poza tym Rosyjska Grupa Wojsk miała: oddział instruktorski (szkoła wojskowa), 120-osobową sotnię konwojową (osobista ochrona marszałka Zhang Zongchanga), komendanturę, etapy i 7 Pułk Specjalny (trzy kompanie strzeleckie, kompania grenadierów, karabinów maszynowych, saperów i gospodarcza, bateria artylerii i szwadron kawalerii), składający się z ok. 450 Rosjan i Chińczyków, a także eskadrę lotniczą. W sztabach chińskich 107, 108 i 109 Dywizji służyli rosyjscy oficerowie. Tworzone były też rosyjskie struktury szkolne w celu przygotowania młodszych oficerów. Od marca 1925 r. przy sztabie 63 Dywizji działał oddział dowódczy, szkolący młodszych oficerów. W czerwcu tego roku została z niego wydzielona samodzielna kompania junkierska pod dowództwem płk. N.N. Nikołajewa, a następnie kpt. Rusina, którą umiejscowiono w mieście Jinan. Liczyła 87 ludzi. Od jesieni uczestniczyła ona w działaniach wojennych. Jesienią 1926 r. została zlikwidowana, a junkrzy, mianowani podporucznikami, przeszli do innych rosyjskich oddziałów. W miejsce tych oddziałów z inicjatywy N.D. Mierkułowa w Jinanie powstał Szantuński Instruktorski Oddział Wojskowy w składzie kompanii szkolnej pod dowództwem płk. I.W. Kobyłkina. Istniał on do 1928 r.