W ówczesnym czasie nie było jeszcze skomplikowanych przyrządów nawigacyjnych, więc posiadanie sprawnych kompasów było niezbędne, aby uniknąć kolizji i podążać prawidłowym kursem. Jednakże brytyjska Izba Handlu obwiniła kapitana o niezastosowanie metody sondowania, standardowej praktyki wykorzystywanej podczas rejsów przy słabej widoczności.

Przyczyny zatonięcia

Przyczyny katastrofy były skomplikowane i złożone: Problemy z kompasem, z powodu zakłóceń, spowodowanych przez obecność dużej ilości metalu w konstrukcji statku. Brak kompasu, ustawionego na szczycie masztu (zachowanie odpowiedniego dystansu od żelaznego kadłuba). Wiatr północny, obecny na Morzu Irlandzkim, jest podobny do tego, który doprowadzał na północ Wielkiej Brytanii. Zbyt mała i niedoświadczona załoga. Zataczanie dużych kół spowodowało, że statek utracił sterowność. W końcowej akcji ratowania statku, podczas opuszczania kotwicy, łańcuchy kotwiczne zostały przerwane. Kapitan został ranny w poważnym upadku (uraz głowy). Niedostatek pasów ratunkowych (wtedy rzadkie wyposażenie statków) oraz panika doprowadziły do zwiększonej śmiertelności. Tylko ci, którzy zachowali spokój lub umieli pływać, przetrwali.