Właścicielami części szlacheckiej wsi byli natomiast Pampowscy notowani także jako Pępowscy herbu Poronia, którzy stracili własność wsi w 1514. W latach 1417-1447 jako właściciel notowany był Peregryn Pampowski, Międzyborski z Pępowa, ojciec Jana, Wojciecha, Stefana i Stanisława. W latach 1446-1448 toczyli oni proces sądowy z kapitułą gnieźnieńską reprezentowaną przez kustosza gnieźnieńskiego Jana Furmana.
W 1443 Jan z Pępowa Pampowski zapisał swojej żonie Małgorzacie 200 grzywien posagu i 100 grzywien wiana na 1/4 części Pępowa należnej mu w działach z braćmi Wojciechem, Stefanem, Stanisławem. W 1475 toczył procesy sądowe z Aleksandrem z Gaju Wielkiego, bratem kustosza gnieźnieńskiego Wojciecha Skóry, posiadacza drugiej części Pępowa oraz z Barbarą żoną Dobrogosta Chełmskiego i Jakubem z Wolsztyna. W 1462 Stanisław Pampowski brat Jana oraz syn Peregryna wraz z bratem niedzielnym Wojciechem zapisał swej żonie Annie po 100 kóp groszy posagu oraz wiana na Pępowie i połowie części posiadanej przez nich we wsi Krzekotowice.